پیام ا تحاد دمکراسی خواهان ایران

 

در گرامی داشت خاطره ی م.ا.به آذین

 

م.ا.به آذین ؛ گرد گردان گرد ادبیات متعهد ایران درگذشت . وخویشا ن ، یاران و همراهانش اکنون در نبود تن خا کی او درمیا نه ی جمع اشان به سوگ نشسته اند . این خبر ، پس از تحمل آن همه درد و رنج ، چه درهنگامه ی نبرد برای حفظ تمامیت ارضی میهن مان ، وچه درزندان دو نظام ، در زیر شکنجه های دشوار وتوان فرسا ، و آن  نیز در چنگال بیماری سمج همیشگی اش ، از باور به  دور نبود که همه از دیرباز احوال پرس اش بودند  و در اندیشه ی اینکه  گلی از بستان خاطره اش بچینند و به گل خانه ی یا دها شان بسپرند. و اکنون  

آن یا دها ست که می ماند؛

 تنها صداست که می ماند ؛

صدای زندگی در قلب تپنده ی او

نظم به یاد ماند نی در حرکت ها و کنش ها و کلام نافذش ؛ پیگیری و هدف مندی او در هرگام از زندگی فردی ؛ اجتماعی ؛ ادبی و سیاسی اش در یادهامان می ماند  و چونان روزگاران شکوه مند برپا بودن اش ؛ با قامت یلان اساتیر؛ ما را به پیشبرد هدف مندانه و ایستایی ناپذیر تکاپوهای ادبی و هنری اش و اتحاد پیگیر و پایدار در راه برقراری دموکراسی فرامی خواند.

     بی گمان یاران به آذین و روشن فکرایرانی دیروز و امروز ؛ کوشش همیشگی به آذین و یاران او را در پی افکندن و رهبری توان مندانه ی کانون نویسندگان ایران ؛ کانون مستقل اهل قلم کشورما از یاد نخواهند برد. آنان ، شب ها ی ده گانه ی شعر اثرگذار کانون در سال 56 و تلاشهای ادبی و هنری نظام مند ، برنامه ریزی شده و مستمر کانون و نیز شورای  نویسندگان و هنرمندان ایران را هیچ گاه به فراموشی نخواهند سپرد.

     تردیدی نیست که برگزاری ده شب شعر کانون و دیگر راه و رسم های مردمی آن ، بر سرنوشت خود آن و برانگیختن حساسیت شدید نهادهای امنیتی و دستگاه سانسور نظام نسبت به تکاپو و نیز تشکل آن تاثیر گذار بوده است ، مبادا که این نهاد مستقل فرهنگی بار دیگر بتواند دراعماق توده ها نفوذ کند. در پهنه ی رخدادهای  دگرگون ساز کشورمان بدرخشد و در روند تکامل اندیشگی آن نقش ایفا کند.

      بی هیچ تردید ، "اتحاد دمکراسی خواهان ایران" که هم اکنون  در راه اتحاد همه ی نهادهای مردم-گرای و شخصیت های مستقل دمکراسی خواه میهن مان تلاش می ورزد ، در روند تحول اندیشه و عمل خود ، از حاصل کوشش های پیگیر به آذین  و یاران اش در پایه گذاری "اتحاد دمکراتیک مردم ایران" نیز الهام خواهد گرفت و خواهد کوشید تا درخت آرزوی دیرینه ی او را برای برقراری جامعه ی دمکراتیک در کشورمان  به بار بنشاند .

     به آذین ؛ چندی پیش به دوستی  گفته بود :  << آیا هنوز زمان آن نرسیده  است  که اندیشه ی تشکیل "اتحاد دمکراتیک مردم ایران" را به میان مردم  ببریم و آنان را به حرکتی فراگیر در راه تحقق دمکراسی فراخوانیم ؟  به یقین اکنون زمانی مساعد برای تحقق این ضرورت تاریخی است .>>

اتحاد دمکرا سی خواهان ایران ، با گرامی داشت خاطره ی تابناک ادبی ، هنری ، سیاسی و اجتماعی محمود اعتمادزاده ( م. ا. به آذین )  با تمام توان در راه به ثمر نشستن آرزوی بزرگ اتحاد همه ی نیروهای دوستدار مردم سالاری می کوشد.

 

یادش گرامی و راه اش پرره رو باد !

"اتحاد دمکراسی خواهان ایران"

25/3/1385

(2006/6/15)