پیام ا تحاد
دمکراسی
خواهان ایران
در گرامی
داشت خاطره ی
م.ا.به آذین
م.ا.به آذین ؛
گرد گردان گرد
ادبیات متعهد
ایران درگذشت
. وخویشا ن ،
یاران و همراهانش
اکنون در نبود
تن خا کی او
درمیا نه ی
جمع اشان به
سوگ نشسته اند
. این خبر ، پس
از تحمل آن
همه درد و رنج ،
چه درهنگامه ی
نبرد برای حفظ
تمامیت ارضی
میهن مان ،
وچه درزندان
دو نظام ، در
زیر شکنجه های
دشوار وتوان
فرسا ، و آن نیز در
چنگال بیماری
سمج همیشگی اش
، از باور به دور
نبود که همه از
دیرباز احوال
پرس اش بودند و در اندیشه
ی اینکه
گلی از بستان
خاطره اش بچینند
و به گل خانه ی یا
دها شان
بسپرند. و
اکنون
آن یا دها ست
که می ماند؛
تنها
صداست که می
ماند ؛
صدای زندگی
در قلب تپنده
ی او
نظم به یاد
ماند نی در
حرکت ها و کنش
ها و کلام نافذش
؛ پیگیری و
هدف مندی او
در هرگام از زندگی
فردی ؛
اجتماعی ؛
ادبی و سیاسی
اش در
یادهامان می
ماند و
چونان
روزگاران شکوه
مند برپا بودن
اش ؛ با قامت
یلان اساتیر؛
ما را به
پیشبرد هدف
مندانه و
ایستایی
ناپذیر تکاپوهای
ادبی و هنری
اش و اتحاد
پیگیر و
پایدار در راه
برقراری دموکراسی
فرامی خواند.
بی
گمان یاران به
آذین و روشن
فکرایرانی
دیروز و امروز
؛ کوشش همیشگی
به آذین و یاران
او را در پی
افکندن و
رهبری توان
مندانه ی
کانون نویسندگان
ایران ؛ کانون
مستقل اهل قلم
کشورما از یاد
نخواهند برد.
آنان ، شب ها ی
ده گانه ی شعر
اثرگذار
کانون در سال 56 و
تلاشهای ادبی
و هنری نظام
مند ، برنامه
ریزی شده و
مستمر کانون و
نیز شورای نویسندگان
و هنرمندان
ایران را هیچ
گاه به
فراموشی
نخواهند سپرد.
تردیدی نیست
که برگزاری ده
شب شعر کانون
و دیگر راه و
رسم های مردمی
آن ، بر
سرنوشت خود آن
و برانگیختن
حساسیت شدید
نهادهای امنیتی
و دستگاه
سانسور نظام
نسبت به تکاپو
و نیز تشکل آن
تاثیر گذار
بوده است ،
مبادا که این
نهاد مستقل
فرهنگی بار دیگر
بتواند
دراعماق توده
ها نفوذ کند.
در پهنه ی
رخدادهای دگرگون
ساز کشورمان
بدرخشد و در
روند تکامل
اندیشگی آن
نقش ایفا کند.
بی
هیچ تردید ، "اتحاد
دمکراسی
خواهان ایران"
که هم اکنون در راه
اتحاد همه ی
نهادهای مردم-گرای
و شخصیت های
مستقل
دمکراسی خواه میهن
مان تلاش می
ورزد ، در
روند تحول
اندیشه و عمل
خود ، از حاصل
کوشش های
پیگیر به آذین
و
یاران اش در
پایه گذاری "اتحاد
دمکراتیک
مردم ایران"
نیز الهام
خواهد گرفت و
خواهد کوشید
تا درخت آرزوی
دیرینه ی او
را برای
برقراری
جامعه ی دمکراتیک
در کشورمان به بار
بنشاند .
به
آذین ؛ چندی
پیش به دوستی گفته
بود : <<
آیا هنوز زمان
آن نرسیده است که اندیشه
ی تشکیل "اتحاد
دمکراتیک
مردم ایران" را
به میان مردم ببریم و
آنان را به
حرکتی فراگیر
در راه تحقق دمکراسی
فراخوانیم ؟ به یقین
اکنون زمانی
مساعد برای
تحقق این
ضرورت تاریخی
است .>>
اتحاد دمکرا
سی خواهان
ایران ، با گرامی
داشت خاطره ی
تابناک ادبی ،
هنری ، سیاسی
و اجتماعی
محمود اعتمادزاده
( م. ا. به آذین ) با تمام
توان در راه
به ثمر نشستن
آرزوی بزرگ
اتحاد همه ی
نیروهای
دوستدار مردم
سالاری می
کوشد.
یادش
گرامی و راه
اش پرره رو باد
!
"اتحاد
دمکراسی
خواهان ایران"
25/3/1385
(2006/6/15)