هموطنان

سالهاست مردم ايران براي فراهم آوردن شرايط انساني زندگي تلاش مي كنند . اين تلاشها پيوسته درجهت برقراري دموكراسي و برابري اجتماعي بوده است .

انحصار امر تصميم گيري درمورد حياتي ترين مسائل مملكتي دردستهاي اقليتي محدود همواره باعث واردآمدن ضربات و صدمات جبران ناپذيري به ميهن ما شده است .

تلاشهاي نوين براي دموكراسي، درطول شش سال بعد از دوم خرداد 76 و با وجود برخي دستاوردهاي مثبت متاسفانه پاسخ عملي لازم را از سوي نيروهاي طرفدار اصلاحات در حاكميت نيافت و به سازماندهي جنبش مردم و حمايت از سازمانهاي مردمي و نهادهاي مدني موجود نينجاميد .

در پي انتخابات شوراهاي شهر و روستا كه بازتابي هشدار دهنده داشت , دو پديده در ايران قابل روئيت است :

نخست - تلاش جبهه مخالف اصلاحات که می کوشد تا با خارج ساختن باز هم بيشتر مردم از صحنه درجهت حفظ و گسترش منافع جناحي خود با قدرت هاي خارجي وارد مذاكره و معامله شوند.

دوم- روحيه خطرناكي است که با كمال تاسف و در نتيجه عملکرد سرکوبگرانه مخالفان اصلاحات و ناتواني اصلاح طلبان در پيشبرد اصلاحات اكنون درميان مردم روبه گسترش است و آن برخی محاسبات روی دخالت مستقيم تر قدرت های خارجی - بويژه امريكا - برای ايجاد تغييرات در ايران است. امری که با سقوط صدام حسين از سوی ارتش امريكا رو به تشديد است.

گام های مخالفان دمکراسی در اين سالها بسرعت افشاء شده و چنان رنگ باخته که مقابله عملی با آن آغاز شده است. اما پديده دوم می تواند جنبش را به انحراف کشانده و اصلاحاتي سطحي را با هدف پايان بخشيدن به جنبش دمکراسی و جمهوریخواهی به ميهن ما تحميل کند.

مردم شرافتمند ايران !

ساده انديشي است اگر تصور شود دولت هاي خارجي از منافع ملي ما دفاع خواهند کرد. تجربه تاريخ نشان داده است که دولت هاي خارجي تنها درصورت مذاکره با سفيران و نمايندگان سياسي واقعي و منتخب يك کشور، که از حمايت و پشتوانه مردمي برخوردار باشند مجبور مي شوند به منافع ملي کشورها گردن بگذارند. همچنان که در مذاکره با نمايندگان سياسی فاقد حمايت مردمی و با وعده حمايت از حاكميت آنها می توانند منافع ملی و دموكراتيك كشورها را به خطر اندازند . بنابراين چنانچه ابتكار عمل را در ايران نيروهاي آزادانديش و پيشرو بدست نگيرند, نه تنهاآينده دموكراسي و جمهوريت بلکه دورنماي ميهن با مخاطره جدي روبرو خواهد شد.

به اين ترتيب ، پيش از آنکه بر ياری مستقيم و غيرمستقيم قدرت هاي خارجی حساب باز شود، بايد روی توان جنبش برای ايجاد تغييرات اساسی در تركيب هيئت حاکمه و ضرورت پيوستن نيروهاي نظامي کشور به جنبش مردم انديشيده شود.

آنچه که در باره حاكميت و ضرورت تغيير ساختارآن می توانيم بگوئيم، اينست که استبداد و خودكامگي در هر شكلي و به هر نامي به قامت مردم ايران برازنده نيست.

اکنون بيم از آنست که ادامه عملکرد بخش غير پاسخگو و مستبد حکومت ( بويژه اکنون که گزارشات مربوط به فعاليت های هسته ای ايران نيز مطرح است) بهانه لازم را به قدرت های خارجی بدهد تا ابتکار عمل را بدست گرفته و دخالت در امور داخلی ايران را امری مشروع و جهان پسند معرفی کنند، در حاليكه راه نجات از داخل کشور و توسط نيروهای مترقی و آزادي خواه است تا ابتکار عمل را دراختيار گرفته و آن را به سنگری برای دمکراسی، آزادی و جمهوريت تبديل كنند .

سستي در درک اين واقعيت توسط نيروهای اصلاح طلب حاضر در حاكميت و خيره سری مخالفان تحولات در ادامه راه ضد ملی که تا کنون رفته اند، عملا می تواند اختيار عمل را بدست نيروهاي جنگ طلب جهانی و در راس آنها "امريكا" بياندازد، که حداقل نتيجه آن "جنگ داخلی" و حداکثر آن موزائيكي کردن ايران به همان سبکی است که يوگسلاوی گرفتار آن شد.

با توجه به امكانات مادي و معنوي ميهنمان و پشتوانه نيروهاي آزاديخواه داخلي و ارگانهاي بين المللي محورهاي زير برای هر نوع بررسی و تبادل نظر، پيشنهاد ماست:

1 – تلاش براي خنثي كردن هرگونه مداخله خارجي با ياری گيری از انجام رفراندوم ملی و سپردن کشور به نمايندگان منتخب مردم .

2 – تقويت رابطه ايران با سازمان ملل و كميسيون حقوق بشر سازمان ملل و جلب حمايت سازمان ملل متحد براي پيشبرد امر دموكراسي در ايران .

3 – ما خواهان ديپلماسي آشكار و داشتن رابطه با كليه كشورهاي جهان و آگاهي مردم شريف ايران از كليه مباحثات و مذاكرات هستيم.

4 –اعلام تعداد و اسامي زندانيان سياسي وعقيدتي و آزادي فوري و بدون قيد و شرط آنها، زير نظارت كميسيون حقوق بشر سازمان ملل و اعاده حيثيت از آنها .

5 – اعلام رسمي و تضمين بازگشت آزادانه كليه مهاجرين سياسي تحت نظارت و كنترل سازمان ملل و تامين امنيت آنها.

6 – آزادی فعاليت كليه احزاب و سازمانهاي سياسي, اجتماعي , فرهنگي , صنفي , سنديكاها و اتحاديه هاي كارگري و دهقاني , مطبوعات و تامين امنيت جانی و مالی فعالين آنها .

7 - توجه به حل معضلات بيكاري – گراني – فحشا- اعتياد و خيل عظيم و رو به گسترش كودكان خياباني .

8 – توجه به حل مسئله ملي بي خانماني و كمبود مسكن و كوتاه كردن دستهاي پنهان مافياي مسكن .

9 – توجه به حل مسئله مليتها و اقوام به روش دموكراتيك .

10 – مبارزه در جهت افشاي باندهاي مافيائي , رانت خوار و مخوف اقتصادي و دستهاي پنهان مافياي ثروت و قدرت .

11 – تقويت انگيزه توليد ملي با حمايت از توليدكنندگان و متخصصان عرصه توليد و صنعت و كشاورزي .

12 - اعلام حمايت از تمامي بيانيه ها، سمينارها و حركت هاي وحدت طلبانه و مترقي داخل و خارج از كشور....

اين تکاپوهای آزادي خواهانه كه هم اكنون در بيانيه های ياد شده ظهور و بروز يافته اند در سرانجام خود بايد بتوانند مانند جويبارهاي پراکنده به دريای وحدت ملی بريزند و بزرگترين اجماع ملی را برای دمکراسی و جمهوری خواهی شکل بخشند.

(اتحاد دموكراسي خواهان ايران)

www.ettehad.org

etehadd@yahoo.com

8 تير 1382

از هر نوع همبستگی و پيشنهاد اصلاحی در چارچوب مفاد اين بيانيه استقبال می كنيم